انواع سامانه های اعلام حریق

سامانه‌های اعلام حریق به سه گروه آدرس پذیر، متعارف و بدون سیم (وایرلس) تقسیم می‌شوند که هر یک از این سامانه‌ها خود به دو گروه خودکار و دستی تقسیم می‌شوند.[۲] در سیستم‌های دستی، شستی اعلام حریق، تنها منبع تشخیص حریق است. درواقع کار تشخیص حریق در اینگونه سیستم‌ها فقط به انسان سپرده شده‌است و در مکان‌هایی که انسان حضور ندارد، کاربردی ندارند. بر خلاف اینگونه سیستم‌ها، سیستم‌های اعلام حریق خودکار، وابستگی کمتری به تشخیص انسان دارند. سیستم‌های خودکار، به دو گروه آدرس‌پذیر، و غیر آدرس‌پذیر تفکیک می‌شوند. در سیستم آدرس‌پذیر، علاوه بر اعلام حریق، محل دقیق وقوع آن نیز مشخص می‌شود.
یکی از فاکتور های مهم در خصوص کنترل و جلوگیری از رشد حریق ، تشخیص سریع و درست حریق و اعلام آن به ساکنان و بخش اطفاء حریق می باشد . از خصوصیت دیگر سیستم اعلام حریق ، توان از کار انداختن منابع الکتریکی ، سیستم های تهویه و یا هر عامل انتشار حریق می باشد . این سیستم ها قایلیت راه اندازی سیستم های اطفاء حریق به طور اتوماتیک را دارند .

 

سیستم های اعلام حریق شامل سه بخش اصلی

تجهیزات کشف حریق ( Fire Detectors ) ، تابلو های کنترل ( Fire Control Panels ) و تجهیزات هشدار حریق ( Notification Devices )
می باشند .

 

تجهیزات کشف حریق :

 

  1. دکتور های دود ( Smoke Detectors )
  1. دتکتور های حرارتی ( Heat Detectors )
  1. دتکتور های شعله ای ( Flame Detectors )
  1. دتکتور های نشت گاز ( Gas Detectors )
 و……

 

کنتر پنل  :

۱٫ کنترل پنل  متعارف ۲٫ کنترل پنل  آدرس پذیر

 

تجهیزات هشدار حریق :

شامل آژیر های مکانیکی و الکتریکی ، بلندگو های اعلام خطر ، زنگ اعلام خطر ، فلاشر های اعلام خطر ، آژیر و فلاشر ترکیبی می باشد .

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 4 =